04 Eylül 2009

Varken...

Henüz yaşarken bu efendi umut;
Karanlık günlerin aydınlığa döneceği.
Sakın tavsama sakın yüksünme;

İnsanın yarası sağken iyileşir
sağken omuz silkersin bunca engele
ergene, ereğine sağken ulaşırsın.

...
İbibikler sen yaşarken tüner eriğin dalına
Mavilik sen yaşarken o tavanda gezinir
Sen yaşarken pembeleşir ortancalar.
İşte aşkın, hürlüğün, tutsaklığın;
Koca beyazlık, günbaşı serinliği;
Sen henüz yaşarken, ölmeden önce!
Son nefesinde;
keşke şöyle yapsaydım! deme
Aklını başına toplamak elindeydi
Yüreğini pekiştirmek zaten elinde.

Söyle
Diriye, gümraha, düzenliye özenip
Kötü, viran, bozuğa gücenmez miydin?
Güzelle çirkini, yalanla gerçeği tartacak terazi
Yaşarken elindeydi...

İnsan yaşarken varır bir ölmezliğe.



Metin Eloğlu

2 yorum:

kelebek-z dedi ki...

çok güzelmiş nur...

Yaşarken...
yaşadığının farkındayken... Eline kullanabileceği bir sürü imkanlar verilmişken, yap ne yapacaksan... doğrul, düzel, sev, güzelleş, merhamet et, tevbe et, hayrını artır, duana sarıl... Ve O'na yakınlaş...

dualarım ile...

name-i nur dedi ki...

aynen öyle...
ne de hoş dile getirmişsin sevgili kelebek..her şey nefes alıp veriyorken... sonrası yok, olmayabilir..yol yakınken kıblemizi, kalbimizi O'na çevirmeli... hem ONU bulan neyi kaybeder?....

sevgilerimle...